نقد موسیقایی هیپ هاپ

نقد موسیقایی هیپ هاپ

سالهای سال می گذرد و رپ ‌پارسی روز به روز در حال پوست انداختن است!ولی همچنان بعضی از مسائل وجود دارد که هنوز حل نشده اند!شاید دلیل آن کم لطفی آرتیست ها یا حتی سکوت برای منافع خودشان است!.

در این یادداشت برآن شدیم که بعضی از مسائل را بدون توجه به جناح های خاصی بررسی کنیم.فارق از هر سبک و سیاق موسیقایی ، موسیقی از سه بخش ملودی،  هارمونی و باس تشکیل شده است و اگر بخواهیم با دید کلی تری نگاه کنیم به دو بخش ملودی و هارمونی تقسیم می شود.

در این یادداشت به بحث های متفرقه مانند پرودوسر یا سانگ رایتر نمی پردازیم و قصد متمرکز بودن بر بحث را داریم و راجع به موضوعات بالا می توان در مقاله های آتی صحبت کرد.

آهنگساز را می توان این گونه تعریف کرد : کسی که ملودی های اصلی را می سازد و نغمه پردازی های یک آهنگ را بر عهده دارد.


گاها مشاهده می شود عده ای به اصطلاح ، تئوریسین های رپ پارسی که بعضا سواد موسیقایی هم ندارند به  بخش تنظیم آهنگ ایراد وارد می کنند ، که چرا صدای لاین x در این موزیک شباهات به سزایی به یک موزیک دیگر دارد!؟این امر می تواند گاه خواسته و الهام گرفته باشد و گاه ناخواسته باشد.

چون ما در بخش هارمونی با یک سری از قوانین رو به رو هستیم و ممکن است در آهنگی یک سری آکورد و آکورد شکسته شده (آرپِژ) بشنویم که در آهنگ دیگری نیز شنیده شده است و در یک گام موسیقایی درجه های مهم و اکوردها مشخص و این شباهت ها تاحدودی طبیعی است!

اما سمپلینگ چیست؟سمپل در زبان انگلیسی به معنای “نمونه”می باشد.

میتوان سمپل گیری را کار اصلی یک دی جی نامید که گاها یک پرودوسر نیز از آن بهره می گیرد .یک دی جی با استفاده از سمپل های مختلف و اصوات گوناگون آثار تازه ای خلق می کند .

مانند هر هنر دیگری دی جی اینگ نیز تکنیک هایی دارد . آیا این ویژگی ها و یا تکنیک ها نیز در ایران رعایت می شود؟ یا صرفا دی جی کاربری است که کار با نرم افزار های گونانون را بدون علم خاصی فرا گرفته است؟

معمولا سمپلینگ یک اثر در امریکا دارای اهداف خاصی است که می تواند ادای دِین و احترام به هنرمند یا شباهت از نظر کانسپت (طرح اولیه) آهنگ باشد، نه صرفا ملودی زیبایی که جلب توجه کند و ایده ای پشتش نباشد!

شاید در ایران سمپل گرفتن کار بسیار راحت تری باشد، کپی رایتی هم وجود ندارد و حتی مراجع قانونی که به این امور رسیدگی کنند هم وجود ندارد.

اما در خارج از مرزها این گونه نیست! قانون کپی رایت همچنان برقرار و تا هفتاد سال بعد از مرگ آرتیست نیز همچنان وجود دارد! به همین دلیل اکثر آهنگ های سمپل شده قدیمی اند.

البته می شود این را این گونه هم معنی کرد که میتوان آهنگ های فراموش شده و قدیمی را با ایده ای نو دوباره از نو آفرید و خلق کرد.

در صورت داشتن کپی رایت آرتیست فوق باید اجازه استفاده از اثر را از عوامل تولیدی آهنگ بگیرد و تقریبا مبلغ بسیار زیادی هزینه کند و در صورت رعایت نکردن کپی رایت شاهد جرایم بسیار سنگین نیز خواهیم بود. سمپلینگ هنوز نقش پر رنگی دارد اما نسبت به گذشته شاهد آثار کمتری با استفاده از سمپلینگ هستیم

نویسنده: پویا انزوا 

پست های مشابه

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *